'การยกออกด้วยแรงเหวี่ยง' ปรากฏขึ้นอย่างไรในระหว่างการวิเคราะห์ความล้มเหลวของชุดประกอบมอเตอร์ความเร็วสูง

ความล้มเหลวในการยกออกแบบแรงเหวี่ยงได้รับการวินิจฉัยโดยการสังเกตหลักฐานที่แสดงว่าวงแหวนยึดเคลื่อนที่ในแนวรัศมีออกจากร่องระหว่างการทำงาน ซึ่งมักจะทิ้ง 'รอยครูด' ไว้บนรูตัวเรือนหรือสร้างความเสียหายให้กับส่วนประกอบของเพลาที่ควรเก็บรักษาไว้ ในบางกรณี วงแหวนอาจกลับเข้าไปใหม่บางส่วนเมื่อมอเตอร์ทำงานช้าลง ทำให้เกิดความล้มเหลวอย่างลึกลับ อย่างไรก็ตาม การตรวจสอบอย่างพิถีพิถันมักจะเผยให้เห็น 'รูปแบบการสึกหรอ' ที่ด้านหลังของแหวนและขอบร่องที่ผิดรูปซึ่งแหวนถูกดึงออกมาบางส่วน เพื่อป้องกันสิ่งนี้ ผู้ออกแบบจะต้องคำนวณ 'RPM การยกออก' และตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีค่าอย่างน้อย $125\%$ ของความเร็ว 'Redline' ของมอเตอร์ หรือใช้การออกแบบวงแหวนเกลียวแบบล็อคตัวเอง