Omów konfigurację „Podkładka” i „Plain End” dla sprężyny faliste w zastosowaniach wymagających wstępnego napięcia łożysk przy dużych prędkościach.

W zastosowaniach łożysk charakteryzujących się dużą prędkością (np. turbosprężarki) interfejs pomiędzy sprężyna falista a bieżnią łożyska ma kluczowe znaczenie. „Płaskie końce” kończą się na szczycie fali, co może powodować miejscowe obciążenie „punktowe”, potencjalnie prowadzące do zniekształcenia bieżni lub nierównomiernego zużycia. „Końce podkładek” (lub płaskie końce) są zintegrowane z końcowymi 360 stopniami sprężyny, zapewniając płaską, równoległą powierzchnię. Zapewnia to równomierne rozłożenie siły sprężyny na całym obwodzie bieżni łożyska (styk 360^∘$). To równomierne napięcie wstępne jest niezbędne, aby zapobiec poślizgowi kulek i utrzymać sztywność zespołu wrzeciona przy wysokich obrotach, chociaż nieznacznie zwiększa stałą wysokość sprężyny.