Answer
Sprężyny o wysokim stosunku $L_0/D$ (zazwyczaj $> 1,5$) są podatne na wyboczenie podczas instalacji i pracy. Po ściśnięciu sprężyna zachowuje się jak smukła kolumna. Jeśli sprężyna nie jest odpowiednio przymocowana przez otwór lub prowadzona przez pilota (wał), wygina się na boki, co prowadzi do obciążenia nieosiowego i katastrofalnego uszkodzenia fal. Krytyczne obciążenie wyboczeniowe definiuje się przez $P_{crit} = π^2 \cdot E \cdot I / (K \cdot L)^2$. Aby temu zapobiec, należy zastosować otwór w obudowie z luzem około 0,05 mm do 0,15 mm na stronę. Dodatkowo, jeżeli sprężyna stosowana jest w układzie dynamicznym, powierzchnię prowadzącą należy utwardzić, aby zapobiec „wchodzeniu” sprężyny w obudowę.