Συζητήστε τις επιδράσεις της «Ευθραυστότητας Υδρογόνου» σε ελατήρια κυμάτων από χάλυβα υψηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα μετά την ηλεκτρολυτική επιμετάλλωση.

Οι χάλυβες με υψηλή περιεκτικότητα σε άνθρακα όπως το SAE 1070 έως το 1090 είναι ευαίσθητοι σε ευθραυστότητα υδρογόνου κατά τη διάρκεια των διεργασιών οξίνισης και ηλεκτρολυτικής επιμετάλλωσης (π.χ. επιμετάλλωση με ψευδάργυρο ή κάδμιο). Το ατομικό υδρογόνο ($H$) διαχέεται στο κρυσταλλικό πλέγμα, συσσωρεύεται στα όρια των κόκκων και στις εξαρθρώσεις, γεγονός που μειώνει την ολκιμότητα και οδηγεί σε απρόβλεπτη εύθραυστη θραύση υπό στατικό φορτίο. Για να μετριαστεί αυτό, μια διαδικασία «Ψήσιμο» είναι υποχρεωτική. Τα ελατήρια πρέπει να ψηθούν στα $375^{∘}F \pm 25^{∘}F$ ($190^{∘}C$) για τουλάχιστον $4$ έως $24$ ώρες μέσα σε $1$ ώρα από την επιμετάλλωση. Η αποτυχία ψησίματος έχει ως αποτέλεσμα «καθυστερημένο κάταγμα», όπου το κυματοειδές ελατήριο σπάει ώρες ή μέρες μετά την εγκατάσταση σε μια οπή. Σε περιβάλλοντα αυτοκινήτου με υψηλούς κραδασμούς, αυτή είναι μια καταστροφική λειτουργία αστοχίας.