Answer
Het falen van vermoeidheid in golfveren wordt geanalyseerd door de afwisselende spanning $\sigma_a$ en de gemiddelde spanning $\sigma_m$ te evalueren. Gebruikmakend van de gemodificeerde Goodman-vergelijking: $\sigma_a / S_e + \sigma_m / S_{ut} = 1/n$, waarbij $S_e$ de uithoudingsvermogenslimiet is en $S_{ut}$ de ultieme treksterkte. Bij een koppelingstoepassing beweegt de veer tussen een voorspanningshoogte $H_1$ en een bedrijfshoogte $H_2$. Als de berekende spanning bij $H_2$ de vermoeidheidslimiet van het materiaal overschrijdt (bijvoorbeeld SAE 9254 of 17-7PH), ontstaan er microscheuren bij de binnendiameter waar de trekspanningen het hoogst zijn tijdens compressie. Bij analyse van defecten komen doorgaans 'strandmarkeringen' of strepen aan het licht die indicatief zijn voor cyclische belasting. Mitigatie omvat het verhogen van het aantal golven $n$ om de spanning per golf te verminderen of het gebruik van een shot-peening-proces om drukrestspanningen op het oppervlak te veroorzaken.
