Answer
Groefvervorming treedt op wanneer de stuwkracht $P$ de drukvloeisterkte van het groefmateriaal overschrijdt, wat doorgaans voorkomt bij behuizingen van aluminium of zacht staal. De diagnose omvat het inspecteren van de groef na demontage; een 'opgerolde' of uitlopende rand geeft aan dat de ring onder belasting kantelde, waardoor plaatselijke plastische stroming ontstond. Om dit te voorkomen kunnen ingenieurs de groefdiepte $d$ vergroten, een vulstuk van gehard staal gebruiken tussen de ring en het belaste onderdeel om de druk te verdelen, of een ring specificeren met een grotere radiale wand om het contactoppervlak te vergroten. De berekening voor de maximale stuwkracht op basis van de groefopbrengst is $P_{max} = (D \cdot d \cdot \pi \cdot \sigma_{yield}) / K$, waarbij $K$ een veiligheidsfactor is (typisch $2,0$ voor statische en $4,0$ voor dynamische belastingen).
