خطرات تردی هیدروژنی در حلقه های مارپیچی فولاد کربن SAE 1070 پس از آبکاری الکتریکی چیست و چگونه این خطر در استانداردهای هوافضا کاهش می یابد؟

فولاد کربن SAE 1070 در طول فرآیندهای ترشی و آبکاری الکتریکی (به عنوان مثال، آبکاری روی یا کادمیوم) که در آن هیدروژن اتمی در مرزهای دانه ساختار مارتنزیتی با استحکام بالا پخش می شود، مستعد ترد شدن هیدروژن است. تحت تنش کششی، این اتم‌های هیدروژن به نقاط تمرکز تنش مهاجرت می‌کنند که منجر به شکستگی شکننده در بارهای بسیار کمتر از استحکام تسلیم می‌شود. برای کاهش این امر به ازای AMS 2759/9، حلقه‌ها باید یک چرخه پخت شکنندگی را طی ساعت‌های 1 تا 4 دلاری پس از آبکاری انجام دهند. به طور معمول، این شامل حرارت دادن قطعات به $190^{\circ}C$ تا $220^{\circ}C$ برای مدت زمان $8$ تا $24$، بسته به سطح سختی و ضخامت مقطع است. برای اتصال دهنده های مهم هوافضا، آبکاری مکانیکی یا جایگزین های فولاد ضد زنگ (مثلاً 302 یا 316) اغلب برای از بین بردن خطر به طور کامل ترجیح داده می شود.