Answer
Siła „przylegania” to promieniowy nacisk, jaki pierścień wywiera na dno rowka, zapobiegający jego obracaniu się i wibracjom. Jest to funkcja, w której „swobodna średnica” ($D_f$) jest mniejsza niż „średnica rowka” ($D_g$). Ciśnienie promieniowe $q$ wyraża się wzorem $q = \frac{E I (D_g - D_f)}{R^2 D_g D_f}$. Ponieważ $I = \frac{b t^3}{12}$, siła przylegania jest wprost proporcjonalna do sześcianu grubości materiału $t$. W zastosowaniach charakteryzujących się wysokimi wibracjami (np. przekładnie samochodowe) w celu zwiększenia przyczepności wymagany jest grubszy pierścień lub większy „podwymiar” na $D_f$. Jednakże zwiększa to również naprężenie montażowe $\sigma = \frac{E t c}{2 R^2}$, gdzie $c$ jest wymaganą rozszerzalnością promieniową. Projektanci muszą rozwiązać te sprzężone równania, aby mieć pewność, że pierścień pozostanie na swoim miejscu i nie pęknie podczas montażu.
