Jak można zidentyfikować „korozję cierną” w modelu sprężyna falista i jakie zmiany konstrukcyjne łagodzą ten proces w środowiskach wibracyjnych?

Korozja cierna pojawia się w postaci czerwonobrązowych (w przypadku stali) lub czarnych (w przypadku stali nierdzewnej) zanieczyszczeń w punktach styku wierzchołków fal z współpracującymi powierzchniami. Jest to spowodowane mikroskopijnym ruchem oscylacyjnym (poślizgiem) pod obciążeniem, często na skutek wibracji o wysokiej częstotliwości. W badaniu SEM (skaningowej mikroskopii elektronowej) na powierzchni widoczne będą małe wgłębienia i nagromadzenie tlenków. Strategie łagodzące obejmują: 1) zwiększenie osiowego napięcia wstępnego, aby zapobiec „odrywaniu się” i poślizgowi, 2) zastosowanie suchej warstwy smaru (np. $MoS_2$) w celu zmniejszenia tarcia lub 3) zwiększenie liczby fal $n$ w celu rozłożenia obciążenia w większej liczbie punktów, zmniejszając w ten sposób lokalny nacisk kontaktowy.