Answer
De uitzettingslimiet voor een buitenring is de maximale diameter waartoe deze kan worden uitgerekt zonder permanente verharding. De maximale spanning tijdens uitzetting is $\sigma_{exp} = (E \cdot t \cdot (D_s - D_i)) / (D_i^2)$, waarbij $D_s$ de schachtdiameter is en $D_i$ de vrije binnendiameter van de ring. Als $\sigma_{exp}$ de vloeigrens $\sigma_y$ van het materiaal overschrijdt (bijvoorbeeld SAE 1070), zal de ring niet terugkeren naar zijn oorspronkelijke vorm en zijn grip op de groef verliezen. Dit is de reden dat spiraalringen vaak met meerdere windingen worden vervaardigd; twee of drie dunnere windingen kunnen dezelfde totale dikte $T$ opleveren als een enkele zware winding, maar met aanzienlijk lagere individuele spanning $t$ tijdens de installatie, waardoor veel grotere uitzettingsverhoudingen mogelijk zijn.
