Hoe beïnvloedt de groefgeometrie de 'Dishing' of 'Twisting' van een spiraalring onder hoge axiale belastingen?

Dishing vindt plaats wanneer de axiale belasting $P$ een moment $M = P \cdot (b/2)$ creëert dat de dwarsdoorsnede van de ring verdraait. Dit wordt nog verergerd als de groefwanden niet loodrecht staan ​​of als de groef aan de onderkant een grote straal heeft. De weerstand tegen uitbuigen is evenredig met de modulus $E$ van het materiaal en de dikte $t$ in blokjes. Als de ring afbreekt, verkleint dit het contactoppervlak met de groef, wat leidt tot voortijdig falen van de groefrand. Om dit te beperken specificeren ingenieurs een maximale groefradius van 0,1 keer de dikte en zorgen ervoor dat de groefdiepte $d$ voldoende is om ten minste 70 procent van de radiale wand $b$ van de ring te ondersteunen.