Answer
Ο ρυθμός ελατηρίου $k$ για ένα ελατήριο κύματος Crest-to-Crest προέρχεται από την τυπική εξίσωση δέσμης προσαρμοσμένη για κυκλική γεωμετρία. Ο κύριος τύπος είναι $k = \frac{E \cdot b \cdot t^3 \cdot N^4}{I_D^3 \cdot ID \cdot n}$ όπου $E$ είναι το Modulus του Young, $b$ είναι το ακτινωτό τοίχωμα, $t$ είναι το πάχος του υλικού, $N$ είναι ο αριθμός των κυμάτων ανά στροφή και $n$ ο αριθμός των στροφών. Ωστόσο, καθώς το ελατήριο πλησιάζει το σταθερό του ύψος, ο ρυθμός γίνεται μη γραμμικός λόγω του φαινομένου «κάτω έξω» όπου οι κορυφές των κυμάτων αρχίζουν να ισοπεδώνονται μεταξύ τους, μειώνοντας ουσιαστικά το ενεργό μήκος της δέσμης. Για να ληφθεί υπόψη αυτό, οι μηχανικοί εφαρμόζουν έναν συντελεστή διόρθωσης $K$ με βάση την αναλογία $f/h$ (απόκλιση προς ύψος κύματος). Για εφαρμογές υψηλής ακρίβειας στην αεροδιαστημική, συνήθως εκτελείται μια μη γραμμική ανάλυση πεπερασμένων στοιχείων (FEA) για να χαρτογραφηθεί η μεταβολή του ρυθμού όταν η εκτροπή υπερβεί το 80% της διαθέσιμης διαδρομής.
