نرخ تئوری فنر ($k$) برای یک فنر موج چند چرخشی Crest-to-Crest چگونه محاسبه می شود و چه عوامل اصلاحی برای رفتار غیرخطی نزدیک به حالت مسطح اعمال می شود؟

نرخ فنر $k$ برای یک فنر موج کرست به تاج از معادله پرتو استاندارد که برای هندسه دایره ای اقتباس شده است، مشتق شده است. فرمول اولیه $k = \frac{E \cdot b \cdot t^3 \cdot N^4}{I_D^3 \cdot ID \cdot n}$ است که در آن $E$ مدول یانگ، $b$ دیوار شعاعی، $t$ ضخامت ماده، $N$ تعداد امواج در هر نوبت، و $n$ تعداد امواج در هر نوبت است. با این حال، همانطور که فنر به ارتفاع جامد خود نزدیک می شود، به دلیل اثر "پایین شدن" که در آن قله های موج شروع به صاف شدن روی یکدیگر می کنند، نرخ غیرخطی می شود و به طور موثر طول فعال پرتو را کاهش می دهد. برای توضیح این موضوع، مهندسان ضریب تصحیح $K$ را بر اساس نسبت $f/h$ (انحراف به ارتفاع موج) اعمال می کنند. برای کاربردهای با دقت بالا در هوافضا، تجزیه و تحلیل اجزای محدود غیرخطی (FEA) معمولاً برای ترسیم تغییرات نرخ زمانی که انحراف از 80٪ از سفر موجود فراتر رفت، انجام می‌شود.