چرا فولاد ضد زنگ 17-7PH CH900 نسبت به فولاد کربن SAE 1070 برای فنرهای موجی هوافضا ترجیح داده می شود و الزامات عملیات حرارتی خاص چیست؟

17-7PH (شرایط CH900) به دلیل نسبت استثنایی قدرت به وزن و مقاومت در برابر خوردگی برتر در هوافضا ترجیح داده می شود. برخلاف فولاد کربنی SAE 1070، که نیاز به خاموش کردن و تمپر روغن دارد (RC 40-52)، 17-7PH با کار سخت شده (شرایط C) و سپس با بارش 900$^{\circ}F$ ($482^{\circ}C$) به مدت یک ساعت سخت می شود. این فرآیند منجر به استحکام کششی بالا (تا 240 ksi) و مقاومت در برابر خستگی عالی می شود. برای کاربردهایی که شامل دماهای تا 650 $^{\circ}F$ می‌شوند، 17-7PH مدول الاستیک $E$ را بسیار بهتر از فولاد کربنی حفظ می‌کند، که شروع به از دست دادن یکپارچگی ساختاری می‌کند و از خزش بالای $250^{\circ}F$ رنج می‌برد. علاوه بر این، 17-7PH در برابر شکنندگی هیدروژن، یک حالت شکست معمول برای فنرهای فولادی کربنی آبکاری شده، مقاوم است.