Answer
Οι εξωτερικοί σπειροειδείς δακτύλιοι συγκράτησης περιορίζονται από φυγόκεντρες δυνάμεις που προκαλούν διαστολή του δακτυλίου και απώλεια επαφής με την αυλάκωση. Η μέγιστη ταχύτητα περιστροφής $V$ (σε RPM) υπολογίζεται χρησιμοποιώντας $V = \sqrt{\frac{4.8 \cdot E \cdot H^2 \cdot I}{D^3 \cdot \gamma \cdot (1-\mu^2)}}$, όπου $E$ είναι το Μέτρο ελαστικότητας, $I η ακτίνα της ελαστικότητας, $H$ είναι η ελεύθερη διάμετρος, $\gamma$ είναι η πυκνότητα υλικού και $\mu$ είναι η αναλογία Poisson. Για εφαρμογές αεροδιαστημικής υψηλής ταχύτητας, είναι ενσωματωμένα χαρακτηριστικά αυτοασφάλισης (γλωσσίδια και υποδοχές) για να εμποδίζουν μηχανικά την επέκταση του δακτυλίου. Εάν ξεπεραστεί το υπολογισμένο όριο, ο δακτύλιος θα σηκωθεί από τον πυθμένα του αυλακιού με κρίσιμη ταχύτητα $V_{crit}$, με αποτέλεσμα την απώλεια της αξονικής συγκράτησης και πιθανή καταστροφική αστοχία του συστήματος.
