Ένας σπειροειδής δακτύλιος συγκράτησης απέτυχε «κόβοντας» την άκρη του άξονα. Πώς επανασχεδιάζετε τη διάταξη για να το αποτρέψετε;

Η διάτμηση συμβαίνει όταν το περιθώριο ακμής $Y$ (απόσταση από την εγκοπή έως το άκρο του άξονα) είναι ανεπαρκές για να υποστηρίξει το αξονικό φορτίο. Η τάση υπολογίζεται ως $\tau = P / (\pi D Y)$. Για να αποφευχθεί αυτό, το περιθώριο της άκρης θα πρέπει να αυξηθεί σε τουλάχιστον $3$ φορές το βάθος αυλάκωσης $d$. Εάν το μήκος του άξονα είναι σταθερό, το υλικό του άξονα πρέπει να αναβαθμιστεί σε κράμα υψηλότερης διατμητικής αντοχής (π.χ. από χάλυβας 1018 έως 4140), ή το ωστικό φορτίο πρέπει να κατανεμηθεί σε πολλαπλούς δακτυλίους. Στην αεροδιαστημική, χρησιμοποιούμε συχνά ένα «ενισχυμένο» τελικό καπάκι για να παρέχουμε πρόσθετη στήριξη στην άκρη του άξονα.