Ποιες είναι οι μαθηματικές εκτιμήσεις κατά το σχεδιασμό ενός «φωλιασμένου» κυματοειδούς ελατηρίου για εξαιρετικά υψηλά φορτία σε έναν μικρό αξονικό χώρο;

Τα ένθετα ελατήρια κυμάτων αποτελούνται από πολλαπλές στροφές που τυλίγονται παράλληλα. Το συνολικό φορτίο $P_{σύνολο}$ είναι το γινόμενο του αριθμού των στροφών $n$ και του φορτίου μιας μονής στροφής $P_s$, έτσι ώστε $P_{σύνολο} = n \times \frac{E b t^3 N f K}{D_m^3}$. Ωστόσο, η τριβή μεταξύ των στρωμάτων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, συνήθως εισάγοντας έναν βρόχο υστέρησης στην καμπύλη φορτίου-εκτροπής. Το πάχος $t$ στην εξίσωση τάσης $\sigma = \frac{3 \pi P D_m}{2 N^2 b t^2}$ αναφέρεται στο πάχος του μεμονωμένου στρώματος. Αυτή η διαμόρφωση είναι ιδανική για εφαρμογές όπως στεγανοποιήσεις βαλβίδων βαρέως τύπου όπου ο χώρος είναι περιορισμένος αλλά το $P$ πρέπει να είναι πολύ υψηλό ($> 5000$ N).