Jakie względy matematyczne należy wziąć pod uwagę przy projektowaniu „zagnieżdżonego” sprężyna falista dla ekstremalnie dużych obciążeń w małej przestrzeni osiowej?

Zagnieżdżone sprężyny faliste składają się z wielu zwojów nawiniętych równolegle. Całkowite obciążenie $P_{total}$ jest iloczynem liczby zwojów $n$ i obciążenia pojedynczego zwoju $P_s$, tak że $P_{total} = n \times \frac{E b t^3 N f K}{D_m^3}$. Należy jednak uwzględnić tarcie między warstwami, zazwyczaj wprowadzając pętlę histerezy na krzywej obciążenia i ugięcia. Grubość $t$ w równaniu naprężenia $\sigma = \frac{3 \pi P D_m}{2 N^2 b t^2}$ odnosi się do grubości pojedynczej warstwy. Ta konfiguracja jest idealna do zastosowań takich jak uszczelnienia zaworów do dużych obciążeń, gdzie przestrzeń jest ograniczona, ale wartość P$ musi być bardzo wysoka ($> 5000$ N).