Answer
W wielkoseryjnej produkcji samochodów, takiej jak przekładnie planetarne, często instaluje się je przy użyciu zautomatyzowanych systemów „pick and place”. Podstawowym wyzwaniem jest „splątanie” lub zagnieżdżanie, podczas którego sprężyny zazębiają się podczas przechowywania luzem lub karmienia za pomocą wibracji. Aby temu zapobiec, stosuje się konstrukcje „odporne na splątanie” z zachodzącymi na siebie końcami lub ciągłym zwijaniem. Kolejnym wyzwaniem jest zapewnienie prawidłowej orientacji; podczas gdy większość sprężyny faliste jest symetryczna, te z „końcami podkładek” muszą być zorientowane tak, aby płaska powierzchnia była skierowana w stronę krytycznej części współpracującej. Zautomatyzowane systemy wykorzystują czujniki optyczne do sprawdzenia obecności sprężyny oraz laserowe czujniki przemieszczenia, aby potwierdzić, że sprężyna jest osadzona płasko i nie została „naciągnięta” ani przechylona podczas wkładania, co mogłoby prowadzić do nierównomiernego nacisku.
