Answer
Voor een top-tot-top golfveer met opvuluiteinden wordt de theoretische veerconstante $k$ afgeleid van de lineair elastische doorbuiging van een gebogen balk. De formule wordt uitgedrukt als $k = \frac{E b t^3 N_w^4}{48 I D_m^3 N}$, waarbij $E$ de elasticiteitsmodulus is, $b$ de radiale breedte van het materiaal is, $t$ de materiaaldikte is, $N_w$ het aantal golven per winding is, $I$ het traagheidsmoment is, $D_m$ de gemiddelde diameter is en $N$ het aantal actieve windingen is. Het is van cruciaal belang op te merken dat de veerconstante evenredig is met de vierde macht van het aantal golven ($N_w^4$). Dit betekent dat zelfs een kleine toename van het aantal golven de stijfheid van de veer aanzienlijk vergroot, waardoor ingenieurs belastingen binnen zeer nauwe axiale ruimtes kunnen afstemmen. In zeer nauwkeurige lucht- en ruimtevaarttoepassingen waarbij 17-7PH roestvrij staal wordt gebruikt, wordt deze relatie gebruikt om hoge kracht-doorbuigingsverhoudingen te bereiken waar traditionele spiraalveren fysiek te groot zouden zijn.
