Answer
In geautomatiseerde systemen wordt het verifiëren van de zitting van een spiraalring vaak gedaan met behulp van een 'Probe' of een 'Vision System'. Er kan een mechanische sonde worden geplaatst om de interne diameter ($I.D.$) te controleren; als de ring niet in de groef zit, zal de $I.D.$ kleiner zijn dan de nominale waarde. Als alternatief zoeken visionsystemen naar de 'Gap'- of 'Overlap'-karakteristiek van de ringuiteinden. Als de ring 'geschoteld' is of gedeeltelijk uit de groef komt, zal het schaduwprofiel onregelmatig zijn. Voor kritieke bevestigingsmiddelen voor de lucht- en ruimtevaart wordt vaak een secundaire handmatige controle met een 'voelermaat' uitgevoerd om er zeker van te zijn dat de ring volledig vastzit rond de gehele omtrek van $360^{∘}$, aangezien een gedeeltelijk zittende ring het zal begeven bij een fractie van de nominale stuwkracht.
