چگونه "نصب مناسب" یک حلقه نگهدارنده مارپیچی را در یک فرآیند مونتاژ خودکار تأیید می کنید؟

در سیستم‌های خودکار، تأیید قرار گرفتن یک حلقه مارپیچی اغلب با استفاده از یک «پروب» یا «سیستم دید» انجام می‌شود. برای بررسی قطر داخلی ($I.D.$) می توان یک پروب مکانیکی وارد کرد. اگر حلقه در شیار قرار نگیرد، $I.D.$ کوچکتر از مقدار اسمی خواهد بود. روش دیگر، سیستم‌های بینایی به دنبال ویژگی «شکاف» یا «همپوشانی» انتهای حلقه هستند. اگر حلقه "ظروف" یا تا حدی خارج از شیار باشد، نمای سایه نامنظم خواهد بود. برای بست‌های حیاتی هوافضا، یک بررسی دستی ثانویه با «سنج حسگر» اغلب انجام می‌شود تا اطمینان حاصل شود که حلقه به طور کامل در کل دور 360^{∘}$ درگیر شده است، زیرا یک حلقه نیمه نشسته در کسری از بار رانش نامی خود از کار می‌افتد.