Wyjaśnij obliczenia „luzu osiowego” w złożeniu przy użyciu spirali pierścienie osadcze i jego związek z tolerancją „ułożenia w stos”.

Luz osiowy to całkowity możliwy ruch zamocowanych elementów wzdłuż osi wału lub oprawy. Oblicza się ją jako $Play = G_w - (T_{ring} + \sum T_{comp})$, gdzie $G_w$ to szerokość rowka, $T_{ring}$ to grubość pierścienia (w tym jego tolerancja talerza/płaskości), a $\sum T_{comp}$ to suma tolerancji wszystkich zachowanych elementów. W precyzyjnych zespołach optycznych lub lotniczych luz osiowy musi być zminimalizowany, aby zapobiec zużyciu wywołanemu wibracjami. Często udaje się to osiągnąć poprzez zastosowanie pierścienia sprężyna falista w połączeniu z pierścieniem spiralnym, aby zapewnić stałe osiowe napięcie wstępne, lub poprzez wybranie „wyważonego” pierścienia spiralnego, który ma bardziej jednolitą grubość na całym obwodzie, co zmniejsza efekt „zawijania” w rowku.