Answer
Spiralne pierścienie osadcze są trudniejsze do zautomatyzowania niż tłoczone pierścienie zabezpieczające, ponieważ brakuje im otworów na szczypce pneumatyczne. Automatyzacja zwykle obejmuje tłok i stożkowy stożek. Pierścień dociskany jest do stożka, co powoduje jego stopniowe rozszerzanie (w przypadku pierścieni zewnętrznych) lub ściskanie (w przypadku pierścieni wewnętrznych) aż do zatrzaśnięcia się w rowku. Proces ten wymaga precyzyjnej kontroli kąta „wprowadzenia” (zwykle od 15 $\circ$ do 20 $\circ$). Pierścienie tłoczone są łatwiejsze do wybrania i umieszczenia, ale w zautomatyzowanych zespołach lotniczych preferowane są pierścienie spiralne, ponieważ nie mają „uszów”, które mogłyby kolidować z innymi elementami w ciasnych przestrzeniach promieniowych.