علت "تغییر شکل شیار" در مجموعه های حلقه نگهدارنده با رانش بالا چیست و چگونه محاسبه می شود؟

تغییر شکل شیار زمانی اتفاق می افتد که تنش فشاری اعمال شده توسط حلقه نگهدارنده از مقاومت تسلیم مواد شیار (اغلب آلومینیوم یا فولاد نرم) بیشتر شود. حداکثر ظرفیت رانش بر اساس تسلیم شیار $P_g = \frac{D \cdot d \cdot \pi \cdot \sigma_y}{K}$ است، که در آن $D$ قطر، $d$ عمق شیار، $\sigma_y$ استحکام تسلیم شیار و ضریب $Kual یک ماده ایمنی است. اگر $P_{applied} > P_g$، دیوار شیار به صورت پلاستیکی تغییر شکل می‌دهد و نمایه‌ای «شیب‌دار» ایجاد می‌کند. این سطح شیب دار باعث می شود که حلقه نگهدارنده دیش (شیب) شود، که یک جزء شعاعی نیرو وارد می کند که در نهایت می تواند حلقه را از شیار خارج کند. برای جلوگیری از این امر، مهندسان باید شیارهای سخت شده را مشخص کنند یا عمق شیار را افزایش دهند، مشروط بر اینکه یکپارچگی ساختاری شفت در محدوده باقی بماند.