Answer
Το συγκρατημένο τμήμα (το εξάρτημα συγκρατείται στη θέση του) έχει συχνά μια λοξότμηση ή μια ακτίνα στην άκρη του για ευκολία κατασκευής. Ωστόσο, αυτή η λοξοτομή δημιουργεί μια «ράμπα» που ασκεί μια ακτινική συνιστώσα δύναμης $F_r = F_a \tan(θ)$ στον δακτύλιο συγκράτησης, όπου $F_a$ είναι η αξονική δύναμη και $het$ είναι η γωνία λοξοτομής. Αυτή η ακτινική δύναμη τείνει να σπρώχνει τον δακτύλιο έξω από το αυλάκι. Εάν η λοξότμηση είναι πολύ μεγάλη, μπορεί να προκαλέσει το «πιάτο» του δακτυλίου και να αποτύχει πρόωρα. Η μέγιστη επιτρεπόμενη λοξότμηση ή ακτίνα στο συγκρατημένο τμήμα καθορίζεται τυπικά στο φύλλο τεχνικών δεδομένων του δακτυλίου (π.χ. $r_{max} < 0,5 \cdot d$, όπου $d$ είναι το βάθος αυλάκωσης). Εάν μια μεγάλη λοξότμηση είναι αναπόφευκτη, πρέπει να χρησιμοποιηθεί μια εφεδρική ροδέλα με «τετράγωνη άκρη» για να διασφαλιστεί ότι το φορτίο εφαρμόζεται καθαρά αξονικά στην επιφάνεια του δακτυλίου.
