Answer
Οι εσωτερικοί δακτύλιοι συμπιέζονται για εγκατάσταση σε μια οπή, ενώ οι εξωτερικοί δακτύλιοι επεκτείνονται για εγκατάσταση πάνω από έναν άξονα. Αυτή η διαφορά υπαγορεύει τη γεωμετρία του εργαλείου. Για εσωτερικούς δακτυλίους, το εργαλείο πρέπει να έχει μηχανισμό «συστολής» (όπως μια κωνική χοάνη) που μειώνει τη διάμετρο του δακτυλίου. Για τους εξωτερικούς δακτυλίους, χρησιμοποιείται ένα εργαλείο 'spreader' ή ένας κωνικός άξονας για την αύξηση της διαμέτρου. Ο σχεδιασμός αυτών των εργαλείων πρέπει να διασφαλίζει ότι το 'Maximum Delection' $f_{max} = D_{free} - D_{installed}$ δεν υπερβαίνει το όριο ελαστικότητας του υλικού. Επιπλέον, η επιφάνεια επαφής του εργαλείου πρέπει να είναι λεία για να αποφευχθεί το ξύσιμο των άκρων του δακτυλίου, που είναι τα πιο ευάλωτα σημεία για την έναρξη της ρωγμής. Για τους δακτυλίους πολλαπλών στροφών, το εργαλείο πρέπει επίσης να εμποδίζει τις στροφές από το να «σπιράλουν» ή να επικαλύπτονται κατά τη φάση διαστολής/συστολής.
