Answer
Die teruggehoude deel (die komponent wat in plek gehou word) het dikwels 'n afkanting of 'n radius op sy rand vir vervaardigingsgemak. Hierdie afkanting skep egter 'n 'helling' wat 'n radiale komponent van krag $F_r = F_a \tan(θ)$ op die houring uitoefen, waar $F_a$ die aksiale krag is en $ heta$ die afkanthoek is. Hierdie radiale krag is geneig om die ring uit die groef te druk. As die afkanting te groot is, kan dit veroorsaak dat die ring 'disc' en voortydig misluk. Die maksimum toelaatbare afkanting of radius op die teruggehoude deel word tipies in die ring se tegniese datablad gespesifiseer (bv. $r_{maks} < 0.5 \cdot d$, waar $d$ die groefdiepte is). As 'n groot afkanting onvermydelik is, moet 'n 'vierkantige' rugsteunwasser gebruik word om te verseker dat die las suiwer aksiaal op die ring se gesig toegepas word.
