W jaki sposób oblicza się teoretyczne naprężenie sprężyny $k$ dla wieloobrotowego szczytu sprężyna falista i jak liczba fal $N$ i zakrętów $Z$ wpływa na wynik?

Sztywność sprężyny $k$ dla wieloobrotowego grzbietu do grzbietu sprężyna falista oblicza się przy użyciu zmodyfikowanego wzoru na ugięcie belki dla zakrzywionych segmentów. Podstawowe równanie to $k = \frac{E b t^3 N^4}{4 D_m^3 Z}$, gdzie $E$ to moduł Younga, $b$ to promieniowa szerokość ścianki, $t$ to grubość materiału, $N$ to liczba fal na obrót, a $Z$ to liczba aktywnych zwojów. Należy zauważyć, że szybkość jest odwrotnie proporcjonalna do liczby zwojów $Z$, co oznacza, że ​​podwojenie zwojów zmniejsza o połowę szybkość, podczas gdy szybkość wzrasta wraz z czwartą potęgą liczby fal $N$. Inżynierowie muszą także zastosować współczynnik korygujący $K$ dla krzywizny, gdy stosunek średniej średnicy do ściany promieniowej jest niski, zazwyczaj $D_m/b < 8$.