Answer
De veerconstante $k$ voor een top-tot-top golfveer wordt gedefinieerd door de relatie tussen de uitgeoefende belasting $P$ en de doorbuiging $f$. Met behulp van de gespecialiseerde formule van Munter wordt de belasting uitgedrukt als $P = (E \cdot b \cdot t^3 \cdot f \cdot N) / (D_m^3 \cdot n^4 \cdot K)$, waarbij $E$ de elasticiteitsmodulus is, $b$ de radiale wand is, $t$ de materiaaldikte is, $N$ het aantal golven per winding is, $n$ het aantal windingen is, en $D_m$ is de gemiddelde diameter. Om de veerconstante $k = P/f$ te vinden, herschikken we naar $k = (E \cdot b \cdot t^3 \cdot N) / (D_m^3 \cdot n^4 \cdot K)$. De factor $K$ is een correctieconstante voor het golfprofiel, doorgaans rond de 1,0 voor theoretische sinusoïdale golven, maar aangepast voor de werkelijke topcontactgeometrie. Voor zeer nauwkeurige lucht- en ruimtevaarttoepassingen is het van cruciaal belang om te beseffen dat het aantal windingen $n$ in de noemer staat met een macht van 4, wat betekent dat het verhogen van het aantal windingen de veerconstante aanzienlijk vermindert, waardoor een hoge doorbuiging in beperkte ruimtes mogelijk is.
