Answer
De theoretische belasting $P$ voor een top-tot-top golfveer wordt afgeleid van de bundelafbuigingsformule aangepast voor de sinusoïdale geometrie. De standaardvergelijking is $P = \frac{E b t^3 N f K}{D_m^3 n}$ waarbij $E$ de elasticiteitsmodulus is, $b$ de radiale wand is, $t$ de materiaaldikte is, $N$ het aantal golven per winding is, $f$ de doorbuiging is, $D_m$ de gemiddelde diameter is en $n$ het aantal windingen is. De elasticiteitsmodulus $E$ is van cruciaal belang omdat deze de stijfheid definieert; Als u bijvoorbeeld 17-7PH CH900 ($E \circa 200$ GPa) versus Inconel X-750 ($E \circa 213$ GPa) gebruikt, verandert de veerconstante $k = P/f$ aanzienlijk. Het lineaire bereik wordt doorgaans gehandhaafd tussen $20\%$ en $80\%$ van de beschikbare doorbuiging voordat het dieptepunt bereikt of de niet-lineaire zone met hoge spanning binnengaat waar $f > 0,8(h-t)$.
