Answer
Beban teori $P$ untuk spring gelombang Crest-to-Crest diperoleh daripada formula pesongan rasuk yang dilaraskan untuk geometri sinusoidal. Persamaan piawai ialah $P = \frac{E b t^3 N f K}{D_m^3 n}$ dengan $E$ ialah Modulus Keanjalan, $b$ ialah dinding jejari, $t$ ialah ketebalan bahan, $N$ ialah bilangan gelombang setiap pusingan, $f$ ialah pesongan, $D_m$ ialah purata diameter, dan $n$ ialah bilangan lilitan. Modulus Keanjalan $E$ adalah kritikal kerana ia mentakrifkan kekakuan; contohnya, menggunakan 17-7PH CH900 ($E \approx 200$ GPa) berbanding Inconel X-750 ($E \approx 213$ GPa) mengubah kadar spring $k = P/f$ dengan ketara. Julat linear biasanya dikekalkan antara $20\%$ dan $80\%$ daripada pesongan yang tersedia sebelum keluar atau memasuki zon tekanan tinggi bukan linear di mana $f > 0.8(h-t)$.
