چگونه شکست خستگی در فنر موج را با استفاده از معیار گودمن اصلاح شده شناسایی می کنید؟

شکست خستگی معمولاً در قله های موج (قطر داخلی یا خارجی) که در آن تنش خمشی حداکثر است رخ می دهد. برای تجزیه و تحلیل این، از معادله گودمن استفاده می کنیم: $_x000c_rac{S_a}{S_e} + _x000c_rac{S_m}{S_u} = _x000c_rac{1}{FS}$، که در آن $S_a$ تنش متناوب است $(S_{max}-S_{min})/2$، استرس من است. $(S_{max}+S_{min})/2$، $S_e$ حد استقامت است، و $S_u$ مقاومت کششی نهایی است. اگر یک فنر موجی پیش از موعد از کار بیفتد، از SEM (میکروسکوپ الکترونی روبشی) برای جستجوی "علامت های ساحل" و خطوط استفاده می شود. بیشتر خرابی ها به دلیل بالا بودن بیش از حد $S_a$ است که اغلب ناشی از یک ضربه ناچیز یا کمبود پیش بارگذاری است که به فنر اجازه می دهد تا به شدت "قطع" یا ارتعاش کند.