Answer
Σε αυτή τη λειτουργία αστοχίας, η ταχύτητα περιστροφής του άξονα ξεπέρασε την «Ταχύτητα προσκόλλησης» του δακτυλίου. Καθώς η ταχύτητα αυξανόταν, η φυγόκεντρος δύναμη $F_c = m r imes ext{omega}^2$ ξεπέρασε την ελαστική δύναμη «προσκόλλησης» του δακτυλίου. Μόλις ο δακτύλιος επεκτάθηκε και έχασε την επαφή με τον πυθμένα της αυλάκωσης, άρχισε να περιστρέφεται ανεξάρτητα από τον άξονα. Αυτή η τριβή προκάλεσε τοπική θέρμανση, μειώνοντας την αντοχή διαρροής του υλικού και προκαλώντας περαιτέρω διαστολή. Τελικά, ο δακτύλιος 'έσκασε' έξω από το αυλάκι λόγω της έλλειψης ακτινικού περιορισμού. Η επιδιόρθωση περιλαμβάνει τη χρήση ενός σχεδίου δακτυλίου «Αυτοασφάλισης» ή την αύξηση της διατομής του δακτυλίου για να αυξηθεί ευνοϊκά η αναλογία μάζας προς ακαμψία.
