Answer
Kiedy wewnętrzna spirala pierścień osadczy jest ściskana w celu zamontowania w obudowie, ulega ona „nawijaniu”, podczas którego liczne zwoje spirali ślizgają się po sobie. Jeśli pierścień zostanie nadmiernie ściśnięty, zwoje mogą nakładać się na siebie lub nieprawidłowo „zagnieżdżać”, co prowadzi do trwałego zmniejszenia swobodnej średnicy. Można to złagodzić poprzez zastosowanie „ogranicznika” na narzędziu instalacyjnym, aby zapobiec ściskaniu poza punkt, w którym średnica zewnętrzna pierścienia jest tylko nieznacznie mniejsza niż średnica wewnętrzna obudowy. Dodatkowo konstrukcja pierścienia powinna zawierać „wycięcie do usuwania” lub „przesunięcie”, które umożliwia swobodne poruszanie się zwojów bez zaczepiania się o siebie. Właściwe smarowanie podczas montażu dodatkowo zmniejsza tarcie pomiędzy zwojami, zapewniając, że pierścień „wskoczy” w rowek z pełnym kontaktem promieniowym.
