پیامدهای «ضریب L» در مدل‌های انحراف فنر موج غیرخطی چیست؟

در طراحی فنر موج پیشرفته، تقریب خطی بار $P = k · f$ با شکست مواجه می شود زیرا انحراف $f$ از 80٪ از ضربه کار موجود بیشتر می شود. ضریب L یا تصحیح غیرخطی، تغییر در هندسه موج و نقاط تماس جابجا می‌شود. با فشرده شدن فنر، شعاع انحنای تاج ها تغییر می کند و عملاً بازوی ممان را کوتاه می کند. فرمول تنش اصلاح شده $\sigma = \frac{3 · π · P · D_m}{4 · b · t^2 · n^2}$ می شود. اگر فنر نزدیک به حد الاستیک خود طراحی شود، این غیرخطی بودن می تواند منجر به گیرش دائمی شود، به خصوص در موادی مانند فولاد کربنی SAE 1070. طراحان باید از تحلیل المان محدود (FEA) برای ترسیم توزیع تنش در سراسر قله و دره موج استفاده کنند تا اطمینان حاصل شود که حداکثر تنش فیبر از حداقل استحکام تسلیم $\sigma_y$ ماده تجاوز نمی کند.