Πώς διακρίνετε μια αστοχία διάτμησης και μια αστοχία παραμόρφωσης αυλάκωσης σε ένα συγκρότημα σπειροειδούς δακτυλίου;

Σε μια ανάλυση αστοχίας μετά τη σφαγή, μια «διατμητική αστοχία» προσδιορίζεται από μια καθαρή θραύση 45 μοιρών του ίδιου του υλικού του δακτυλίου, υποδεικνύοντας ότι το ωστικό φορτίο $P$ υπερέβη τη διατμητική ικανότητα του δακτυλίου $P_r = D \pi t S_s$, όπου $S_s$ είναι η διατμητική αντοχή (περίπου S_6$u). Αντίστροφα, μια αστοχία «παραμόρφωσης αυλάκωσης» χαρακτηρίζεται από μια «ανυψωμένη» ή «φουσκωμένη» εμφάνιση του τοιχώματος της αυλάκωσης και ο δακτύλιος μπορεί να είναι άθικτος αλλά «διπλωμένος». Αυτό υποδηλώνει ότι το υλικό αυλάκωσης έφτασε πρώτο στο σημείο συμπίεσης του. Η διόρθωση της διάτμησης απαιτεί παχύτερο δακτύλιο ή ισχυρότερο υλικό. για παραμόρφωση αυλάκωσης, απαιτείται σκλήρυνση του περιβλήματος ή αύξηση βάθους αυλάκωσης.