සර්පිලාකාර මුදු එකලස් කිරීමේදී කැපුම් අසාර්ථක වීමක් සහ වලක් විරූපණ අසාර්ථක වීමක් අතර වෙනස හඳුනා ගන්නේ කෙසේද?

පශ්චාත් මරණ පරීක්ෂණ අසාර්ථක විශ්ලේෂනයකදී, මුද්ද ද්‍රව්‍යයේම පිරිසිදු, අංශක 45 ක අස්ථි බිඳීමක් මගින් 'කැරුම් අසාර්ථකත්වයක්' හඳුනා ගැනේ, තෙරපුම් භාරය $P$ මුද්දෙහි කැපුම් ධාරිතාවය $P_r = D \pi t S_s$ ඉක්මවූ බව පෙන්නුම් කරයි, එහිදී $S_s$ යනු කැපුම් ශක්තියයි ($S_$0.6 පමණ). අනෙක් අතට, 'වලක් විරූපණය' අසාර්ථක වීම, වල බිත්තියේ 'රම්ප්' හෝ 'දැල්වූ' පෙනුමකින් සංලක්ෂිත වන අතර, මුද්ද නොවෙනස්ව තිබිය හැකි නමුත් 'පිසින ලද' විය හැක. මෙමගින් පෙන්නුම් කරන්නේ වලක් ද්රව්යය එහි සම්පීඩ්යතා අස්වැන්න ප්රථමයෙන් ළඟා වූ බවයි. කැපීම සඳහා නිවැරදි කිරීමේ ක්‍රියාව සඳහා ඝන මුද්දක් හෝ ශක්තිමත් ද්‍රව්‍යයක් අවශ්‍ය වේ; වලක් විකෘති කිරීම සඳහා, නිවාස දැඩි කිරීම හෝ වලක් ගැඹුර වැඩි කිරීම අවශ්ය වේ.