Ποιες είναι οι πρωταρχικές σκέψεις κατά τον σχεδιασμό μιας ράβδου πιλότου για ένα ελατήριο κυμάτων πολλαπλών στροφών καθοδηγούμενο με εσωτερική διάμετρο;

Όταν ένα κυματοειδές ελατήριο καθοδηγείται από μια ράβδο, η διάμετρος της ράβδου $D_{rod}$ πρέπει να αντιστοιχεί στην ελάχιστη εσωτερική διάμετρο του ελατηρίου $ID_{min}$ σε όλη τη διαδρομή του. Επειδή τα ελατήρια κυμάτων διαστέλλονται ακτινικά όταν συμπιέζονται, το $ID$ στην πραγματικότητα αυξάνεται ελαφρώς, αλλά το αρχικό $ID$ σε ελεύθερο ύψος είναι ο περιοριστικός παράγοντας για την εγκατάσταση. Συνιστάται συνήθως ένα διάκενο από $0,05$mm έως $0,5$mm. Επιπλέον, το φινίρισμα της επιφάνειας της ράβδου πιλότου θα πρέπει να είναι $\text{Ra } 0,8 \mu\text{m}$ ή καλύτερα για να ελαχιστοποιηθεί η τριβή. Εάν η ράβδος είναι πολύ μικρή, το ελατήριο μπορεί να «σκάσει» ή να κουμπώσει υπό φορτίο, οδηγώντας σε μη γραμμική παροχή φορτίου και πιθανή επαφή μεταξύ των κυμάτων και της ράβδου, η οποία προκαλεί φθορά και θόρυβο.