Answer
Χάλυβες υψηλής περιεκτικότητας σε άνθρακα όπως το SAE 1070-1090 είναι ευαίσθητοι σε υδρογόνο ευθραυστότητα (ΗΕ) κατά τη διαδικασία οξίνισης ή ηλεκτρολυτικής επιμετάλλωσης (π.χ. επιμετάλλωση με ψευδάργυρο ή κάδμιο). Το ατομικό υδρογόνο διαχέεται στα όρια των κόκκων του χάλυβα, ειδικά σε περιοχές υψηλής τάσης εφελκυσμού όπως οι κορυφές των κυμάτων. Αυτό οδηγεί σε εύθραυστη θραύση σε φορτία σημαντικά χαμηλότερα από την αντοχή διαρροής. Για να μετριαστεί αυτό, τα ελατήρια πρέπει να υποβληθούν σε διαδικασία «ψησίματος» αμέσως μετά την επίστρωση—συνήθως στα $375^\circ F \pm 25^\circ F$ για τουλάχιστον 4 έως 24 ώρες ανάλογα με το πάχος και τη σκληρότητα του εξαρτήματος. Η αποτυχία ψησίματος εντός 1-4 ωρών από την επιμετάλλωση οδηγεί συχνά σε μη αναστρέψιμη ζημιά. Για κρίσιμα εξαρτήματα αεροδιαστημικής, προτιμάται η μηχανική επιμετάλλωση ή η εναπόθεση υπό κενό για να αποφευχθεί εντελώς η έκθεση σε υδρογόνο.
