Answer
Podstawowym mechanizmem awarii jest kruchość wodorowa (HE). Podczas procesu galwanizacji cynku na katodzie wydziela się wodór atomowy, który dyfunduje do siatki ze stali węglowej o wysokiej wytrzymałości (np. SAE 1070/1090). Ponieważ sprężyny faliste są składnikami poddawanymi dużym naprężeniom, obecność wodoru na granicach ziaren prowadzi do podkrytycznego wzrostu pęknięć i nagłego, kruchego pękania pod obciążeniami statycznymi znacznie poniżej granicy plastyczności. Aby temu zaradzić, w ciągu 4 godzin od galwanizacji należy przeprowadzić obowiązkowy proces wypalania usuwający kruchość (zwykle 375 ${\circ}F \pm 25^{\circ}F$ przez co najmniej 3-8 godzin). Niezastosowanie się do tego powoduje „opóźnione pęknięcie”, w którym sprężyna po zamontowaniu wydaje się nienaruszona, ale ulega katastrofalnemu uszkodzeniu w ciągu godzin lub dni pracy.
