Jakie są równania rządzące określeniem sztywności sprężyny i naprężenia roboczego wieloobrotowego grzbietu do grzbietu sprężyna falista?

Wartość sprężystości $K$ dla wieloobrotowego grzbietu do wierzchołka sprężyna falista wyprowadzono z teorii belki zastosowanej do zakrzywionych segmentów. Wyraża się go jako $K = \frac{E b t^3 N}{D_m^3 n} \times \frac{ID}{OD}$, gdzie $E$ to moduł Younga, $b$ to promieniowa ścianka, $t$ to grubość, $N$ to liczba fal na obrót, $n$ to liczba zwojów, a $D_m$ to średnia średnica. Aby zapewnić integralność konstrukcji, naprężenie eksploatacyjne $S$ należy obliczyć ze wzoru $S = \frac{3 \pi P D_m}{4 N b t^2}$, gdzie $P$ to przyłożone obciążenie. W zastosowaniach lotniczych zwykle dążymy do naprężenia roboczego poniżej 80 procent minimalnej wytrzymałości na rozciąganie dla 17-7PH CH900, aby zapobiec przedwczesnym uszkodzeniom zmęczeniowym.