Answer
Ręczny montaż pierścieni spiralnych (zwłaszcza wieloobrotowych) polega na „wchodzeniu” pierścienia w rowek, co może spowodować nadmierne naprężenie materiału w przypadku zbyt dużego rozciągnięcia pierścienia. Zautomatyzowane narzędzia do nawijania wykorzystują tłok i stożkową tuleję (w przypadku otworów) lub stożkowy trzpień (w przypadku wałów). Narzędzie stopniowo i równomiernie rozszerza lub kurczy pierścień podczas jego ruchu osiowego. Zapobiega to „trwałemu odstaniu”, zapewniając, że naprężenie materiału pozostanie poniżej limitu proporcjonalności $\sigma_p$. W przypadku masowej produkcji samochodów zautomatyzowane narzędzia zapewniają również „zabezpieczenie przed błędami” (Poka-Yoke), zapewniając pełne osadzenie pierścienia; czujniki mogą wykryć końcowe położenie osiowe tłoka, potwierdzając, że pierścień „wskoczył” w rowek.
