Answer
Het falen van vermoeiing bij een golfveer begint doorgaans op de toppen (punten met maximale buigspanning) op de oppervlakken met de binnen- of buitendiameter waar oppervlaktedefecten of spanningsconcentraties aanwezig zijn. De diagnose omvat het onderzoeken van het breukoppervlak onder een SEM (Scanning Electron Microscope); de aanwezigheid van 'strepen' bevestigt het falen van de cyclische belasting. Visuele indicatoren vóór een totale storing zijn onder meer 'polijsten' of 'polijsten' bij de toppen, wat duidt op overmatige beweging of wrijving. Als de veer voortijdig kapot gaat, moeten ingenieurs het Goodman-diagram controleren om te zien of het werkspanningsbereik $(\sigma_{max} - \sigma_{min})$ te breed is. Het verminderen van de doorbuiging per golf door het toevoegen van meer golven ($N_w$) is de meest voorkomende remedie om de levensduur van vermoeiing te verbeteren.
