«شعاع شیار» چگونه بر ظرفیت حمل بار و حالت خرابی یک حلقه نگهدارنده تأثیر می گذارد؟

گوشه تیز در پایین شیار حلقه نگهدارنده تنش قابل توجهی را افزایش می دهد، اما شعاع بزرگ می تواند منجر به شکست حلقه شود. اگر شعاع $r$ در پایین شیار بیش از حد بزرگ باشد، از قرار گرفتن کامل حلقه در مقابل دیوار شیار جلوگیری می کند. این یک اثر "رمپ" ایجاد می کند: هنگامی که یک بار محوری اعمال می شود، حلقه به شعاع بالا می رود که منجر به انبساط شعاعی و در نهایت شکست "pop-out" می شود. قانون استاندارد مهندسی این است که حداکثر شعاع روی شیار نباید از 0.1$ برابر ضخامت حلقه $t$ تجاوز کند. اگر شعاع بزرگتری برای استحکام خستگی شفت مورد نیاز است، یک واشر پشتیبان با گوشه تیز باید بین قطعه و حلقه قرار داده شود تا از توزیع یکنواخت بار اطمینان حاصل شود.