Answer
Drapanie ma miejsce, gdy pierścień osadczy poddawany jest obciążeniom wzdłużnym, które powodują plastyczne odkształcenie krawędzi rowka. Gdy ścianka rowka ugina się, tworzy rampę lub „promień”, a pierścień zaczyna się skręcać lub „wgłębiać” pod momentem $M = P \times (ramię dźwigni)$. Kąt talerza $\phi$ jest proporcjonalny do przyłożonego obciążenia i odwrotnie proporcjonalny do sztywności skrętnej pierścienia. Gdy kąt talerza przekroczy wartość krytyczną (zwykle 10-15 stopni), pierścień nie będzie już mógł być utrzymywany w rowku i ulegnie zniszczeniu w wyniku „wyrzeźbienia” lub wyrzucenia. Aby temu zaradzić, promień narożnika na dole rowka musi być ograniczony do minimum (zwykle $< 0,1 \times d$), a „oparcie” lub element współpracujący powinien mieć ostry narożnik, aby zminimalizować przyłożone obciążenie wzdłużne ramienia dźwigni.
