Answer
Disting vind plaas wanneer 'n houring aan stootbelastings onderwerp word wat veroorsaak dat die groef se rand plasties vervorm. Soos die groefmuur meegee, vorm dit 'n oprit of 'radius', en die ring begin draai of 'skottel' onder die oomblik $M = P \times (hefboomarm)$. Die hoek van die skottel $\phi$ is eweredig aan die toegepaste las en omgekeerd eweredig aan die ring se torsiestyfheid. Sodra die skottelhoek 'n kritieke waarde oorskry (tipies 10-15 grade), kan die ring nie meer deur die groef vasgehou word nie en sal dit misluk deur 'scaloping' of uitstoot. Om dit te versag, moet die hoekradius aan die onderkant van die groef tot 'n minimum beperk word (gewoonlik $< 0.1 \x d$), en die 'abutment' of paringskomponent moet 'n skerp hoek hê om die hefboomarm van die toegepaste stootlas te minimaliseer.
