Jak „korozja galwaniczna” wpływa na złącza podmorskie?

Korozja galwaniczna występuje, gdy pierścień osadczy (np. 17-7PH) znajduje się w kontakcie elektrycznym z bardziej lub mniej szlachetnym materiałem obudowy (np. tytanem lub stalą węglową) w elektrolicie (woda morska). Jeśli pierścień jest anodą, będzie on szybko korodował, prowadząc do utraty pola przekroju poprzecznego i zdolności ciągu. Jeśli pierścień jest katodą, może podlegać pękaniu naprężeniowemu indukowanemu wodorem (HISC) z powodu wodoru wytwarzanego przez układ ochrony katodowej. Analiza polega na sprawdzeniu „szeregu galwanicznego” i upewnieniu się, że różnica potencjałów $\Delta V < 0,2V$ lub że zastosowano odpowiednie powłoki/izolację.