چگونه از نظر ریاضی نرخ فنر (k) را برای فنر موج چند چرخشی Crest-to-Crest تعیین می کنید؟

نرخ فنر $k$ برای یک فنر موج چند چرخشی Crest-to-Crest از تئوری پرتو اعمال شده در بخش های منحنی مشتق شده است. فرمول استاندارد $k = \frac{E b t^3 N^4}{4 D_m^3 n}$ است، که در آن $E$ مدول الاستیسیته، $b$ عرض دیواره شعاعی، $t$ ضخامت ماده، $N$ تعداد امواج در هر چرخش، $D_m$ قطر متوسط ​​و $n$ تعداد دور است. در این پیکربندی، چرخش ها به عنوان فنرهای سری عمل می کنند، به همین دلیل است که نرخ با $n$ نسبت معکوس دارد. مهندسان باید اطمینان حاصل کنند که انحراف از محدوده خطی تجاوز نمی کند، که معمولاً به عنوان $80\% $ از سفر موجود تعریف می شود تا از تودرتو شدن موج یا "پایین شدن" که باعث ایجاد یک سنبله غیر خطی در نیرو می شود، جلوگیری شود.