Πώς υπολογίζεται η «Χωρητικότητα φορτίου ώσης» ενός συγκροτήματος σπειροειδούς δακτυλίου συγκράτησης και ποιο εξάρτημα (δακτύλιος ή αυλάκωση) είναι συνήθως ο περιοριστικός παράγοντας;

Η ικανότητα ώσης συναρμολόγησης είναι η χαμηλότερη μεταξύ της αντοχής διάτμησης δακτυλίου ($P_r$) και της αντοχής διαρροής αυλακιού ($P_g$). $P_r = \frac{D \cdot t \cdot π \cdot S_s}{K}$, όπου $S_s$ είναι η διατμητική αντοχή και $K$ είναι συντελεστής ασφαλείας (συνήθως 3). $P_g = \frac{D \cdot d \cdot π \cdot S_y}{K}$, όπου $d$ είναι το βάθος αυλάκωσης και $S_y$ είναι η αντοχή διαρροής του υλικού περιβλήματος/άξονα. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις που αφορούν μαλακά υλικά όπως το αλουμίνιο (6061-T6), το αυλάκι είναι ο περιοριστικός παράγοντας. Η αυλάκωση θα 'κυλήσει' ή θα παραμορφωθεί πλαστικά, με αποτέλεσμα ο δακτύλιος να ξεκολλήσει και τελικά να αποτύχει. Οι μηχανικοί πρέπει να υπολογίσουν το όριο «παραμόρφωσης αυλάκωσης» χρησιμοποιώντας τον τύπο $P_{def} = \frac{A_s \cdot S_y}{\phi}$, όπου το $\phi$ είναι ένας παράγοντας που υπολογίζει τη γωνία του φορτίου.